E-wellfare

Ach, die lieve ex-Oostblokkers. Tsjechen en Slowaken zijn de Nederlanders in Afghanistan komen helpen. De Tsjechen draaien al twee maanden de wacht op Camp Hadrian (Deh Rawod). Belangrijk, maar dodelijk saai werk. Vanaf een wachttoren urenlang richting zand en stof staren. Zeven maanden lang, zonder verlof. Ze komen het kamp niet af. Na een maandje begint een dagje buiten spelen tussen de Taliban dan als een leuk uitje te klinken. Twee weken geleden arriveerde een Slowaaks wachtpeloton dat diezelfde rol op Kamp Holland in Tarin Kowt gaat vervullen. Ik zat in het vliegtuig terug met een Slowaak die het afgelopen half jaar had meegedraaid in het Nederlandse team, om ervaring op te doen om in Slowakije de afdeling voor civiel-militaire samenwerking en propaganda (psy-ops) uit te breiden. Hij vertelde dat de Slowaken maar half zoveel verdienen als de Tsjechen, omdat de Slowaken voor Zuid-Afghanistan geen gevarengeld krijgen. Voor beide geldt dat ze tijdens hun uitzending niet op verlof mogen. Als ze na zes of zeven maanden terugkomen in eigen land moeten ze vrijwel meteen weer aan de slag. Urenlang gratis naar huis bellen, zoals de Nederlandse militairen kunnen doen, is er voor hen ook niet bij. ,,Aan e-wellfare is bij ons nog niet gedacht." De zes cent per minuut voor internet heeft een behoorlijke bres in zijn uitzendvergoeding geslagen, vertelde hij. Hij heeft druk gelobbied voor de militairen die na hem kwamen. Met resultaat: ze hebben 30 belminuten per maand gekregen met de sateliettelefoon. Foto: Cynthia Boll

Het Roemeense zwembad

Aan de Balkan valt niet te ontsnappen. Ik ben nog nooit zoveel Nederlandse mannen tegengekomen die van dichtbij de val van Srebrenica hebben meegemaakt, als in Afghanistan. De bardames die in de Nederlandse gezelligheidsruimtes (Echos) de alcoholvrije biertjes schenken, komen merendeels uit Bosnië. Toen EUFOR de aantallen militairen in Bosnië verminderde en daar dus geen werk meer voor ze had, had helaas ook niemand anders dat. En met een jaar Afghanistan of Irak spaar je al snel de inrichting van een huis bijeen. Op de militaire basis bij Kandahar worden alle Dixi toiletten en de uitwerpselen uit de zogenaamde 'natte fabs' verzameld in een groot rond bad met een omtrek van zo'n tweehonderd meter, de shitpit. Volgens de overlevering was een arme uitgezonden Roemeen zo gek er voor duizend dollar overeen te zwemmen. Hij schijnt daarna een week op de ziekenboeg gelegen te hebben om bij te komen van de chemicalieen. Uiteraard zou ik hem graag voor deze blog interviewen, maar hij is weer thuis. Alleen de bijnaam van het poepbad blijft 'het Roemeense zwembad'.
Een foto van de shitpit heb ik nog niet. Dit zijn Afghaanse jongens op de eerste dag van het Offerfeest. UPDATE 27/12: rechts de 'shitpit'. Onder: de Roemeens orthodoxe kerk op de militaire basis bij Kandahar.